Praktyczne podpowiedzi z zakresu projektowania budynku mieszkalnego dwulokalowego krok po kroku

Założenia: oczekiwania i ramy koncepcji

Zanim jeszcze powstanie pierwszy „twardy” rzut rozsądnie ustalić kilkanaście kwestii, ponieważ to w praktyce najczęściej przesądza całą kolejność prac. Na start rozsądnie zebrać zadania przestrzeni: jaką liczbę pokoi prywatnych, w jakim zakresie przydatny jest miejsce do pracy zdalnej, w jaki sposób powinna działać część dzienna, plus co z przechowywaniem.

Przy okazji dobrze określić ramy: poziom kosztów na poziomie zakresu, termin budowy, tolerancję na zmiany po drodze. W przypadku budynków sąsiadujących wyjątkowo wychodzi fakt, że pozornie drobna decyzja w bryle oddziałuje na komfort dźwiękowy, separację, światło dzienne i ruch w domu.

Bryła i pozycjonowanie funkcji: cisza kontra komunikacja

W wielu projektach sprawdza się logiczny schemat w postaci część dzienną i część prywatną. Żeby nie komplikować codziennego „chodzenia”, korytarze sensownie zminimalizować do minimum, a zamiast tego wprowadzić intuicyjne punkty wejścia pomiędzy strefą kuchenną, jadalnią, strefą wypoczynku i wyjściem na zewnątrz.

W budynku zestawionym z sąsiadem często wypływa pytanie: jak ustawić klatkę schodową plus strefy „mokre”. Bezpieczny kierunek to zazwyczaj grupowanie pionów w możliwie jednym trzonie, bo sprawniej utrzymać trasowaniem rur, a dodatkowo zredukować szansę niespodzianek. To nie oznacza, że każdy element musi być ustawiona schematycznie; idzie o porządek.

Rozsądnie też przewidzieć o komforcie akustycznym w układzie: przegroda między lokalami najlepiej, gdy nie przyjmowała zbyt wielu punktów hałasu na raz. Gdy jest możliwość, rozsądniej ustawić pomieszczenia ciche tak, by miały przestrzeń pośrednią od strefy głośniejszej.

Teren: światło, dojścia i logistyka

Projektowanie w praktyce startuje od geometrii, ale finalnie kończy się na „życiu w środku”. Z tej perspektywy dobrze sprawdzić trasy od miejsca parkowania do schowka, od bagażnika do pomieszczeń gospodarczych, od ogrodu do pralni. Jeżeli w tych przejściach pojawiają się długie obejścia, to w użytkowaniu prędzej czy później irytuje.

Doświetlenie warto przyjąć jakby kapitał: im lepiej ustawiona strefa dzienna, tym łatwiej utrzymać wrażenie przestrzeni. Z drugiej strony nie ma potrzeby robić okien wszędzie; rozsądniej ustawić przeszklenia do stref: inne parametry w jadalni, inna potrzeba w łazience.

Jeśli myśli się wiatę, sensownie połączyć ten element z „brudną strefą”: wiatrołap, zabudowa w holu, składzik. To redukuje bałagan oraz ułatwia życie.

Warunki formalne: spójność jeszcze przed detalem

Wątek formalny dla części inwestorów wydaje się przydługa, a mimo to to ona jest w stanie zatrzymać projekt. Dlatego warto zebrać warunki odnoszące się do parametrów budynku następnie dopieszczać układ.

W układach dwulokalowych często wypływa zagadnienie wspólnej ściany i jak można w niej projektować. Od razu lepiej założyć rozwiązanie ostrożniejszy, później w razie potrzeby go uprościć, niż robienie „na styk” nierzadko kończy się korektami podczas budowy.

W realnym scenariuszu najwięcej sensu dom w zabudowie bliźniaczej lublin, gdy priorytetowo staje się przewidywalność układu i da się zgrać założenia z parametrami działki bez nadmiaru półśrodków.

Detale, które zmieniają odbiór: przechowywanie i obszar przy wejściu

W domach bardzo często trudnością nie jest metraż, tylko brak przechowywania. Właśnie dlatego dobrze na starcie ustalić ciągi przechowywania w holu, schowek gospodarczy, szuflady tam, gdzie codziennie zbierają się drobiazgi.

Strefa wejściowa nie musi zjadać metraż, natomiast powinna być wygodna. Szafa na okrycia, miejsce na buty, półka na drobiazgi to detale, które porządkują dzień powszedni.

Jeżeli w układzie planuje się małe zaplecze, praktycznie zaprojektować mu dostęp z komunikacji, i nie wymuszać wejścia przez kuchnię. Takie rozwiązanie bywa niewidzialne na rysunku, jednak działa na co dzień.

+Reklama+